تبليغاتX
Only TC
پرندگان ایران 
 

راسته شاهین سانان - خانواده باز عقاب و لاشخور 

عقاب مار خور 


نام علمی :Ciraetus gallicus

اندازه : ۶۳ تا ۶۷سانتی متر 



+ نوشته شده توسط ali abdi در پنجشنبه بیست و دوم مهر 1389 و ساعت 2:55 بعد از ظهر |
راز زندگی مجدد عقاب چیست؟

 


عمر عقاب از همه پرندگان نوع خود درازتر است
عقاب می تواند تا ۷۰ سال زندگی کند.
ولی برای اینکه به این سن برسد باید تصمیم دشواری بگیرد.
زمانی که عقاب به ۴۰ سالگی می رسد:
چنگال های بلند و انعطاف پذیرش دیگر نمی توانند طعمه را گرفته را نگاه دارند.
نوک بلندو تیزش خمیده و کند می شود
شهبال های کهن سالش بر اثر کلفت شدن پرها به
سینه اش می چسببند و پرواز برای عقابل دشوار می گردد.
در این هنگام عقاب تنها دو گزینه در پیش روی دارد.
یاباید بمیرد و یا آن که فراینددردناکی را که ۱۵۰ روز به درازا می کشد پذیرا گردد.
برای گذرانیدن این فرایند عقاب باید به نوک کوهی که در آنجا آشیانه دارد پرواز کند.
در آنجا عقاب نوکش را آن قدر به سنگ می کوبد تا نوکش از جای کنده شود.
پس از کنده شدن نوکش ٬ عقاب باید صبر کند تا نوک تازه ای در جای نوک کهنه رشد کند ٬ سپس باید چنگال ۴ پیش را از جای برکند.
زمانی که به جای چنگال های کنده شده ٬ چنگال های تازه ای در آیند ٬ آن وقت عقاب شروع به کندن همه پرهای قدیمی اش می کند.
سرانجام ٬ پس از ۵ ماه عقاب پروازی را که تولد دوباره نام دارد آغاز کرده …
و ۳۰ سال دیگر زندگی می کند.

چرا این دگرگونی ضروری است؟؟؟

بیشتر وقت ها برای بقا ٬ ما باید فرایند دگرگونی را آغاز کنیم.

گاهی وقت ها باید از خاطرات قدیمی ٬ عادتهای کهنه و سنتهای گذشته رها شویم.

تنها زمانی که از سنگینی بارهای گذشته آزاد شویم می توانیم از فرستهای زمان حال بهره مند گردیم.

  حال شما در چه فکری هستید؟

+ نوشته شده توسط ali abdi در پنجشنبه بیست و دوم مهر 1389 و ساعت 2:50 بعد از ظهر |
+ نوشته شده توسط ali abdi در پنجشنبه بیست و دوم مهر 1389 و ساعت 2:48 بعد از ظهر |
+ نوشته شده توسط ali abdi در پنجشنبه بیست و دوم مهر 1389 و ساعت 2:41 بعد از ظهر |

به نام انکه حرکتی اگر از ماست  برکت از اوست

به نام خداوند خواسته های بزرگ

بروردگار اندیشه های بلند و عزم های راسخ

به نام خدا

نخواستیم کوچک باشیم و تاب نیاوردیم حقارت را

مومن به درستی راه و مسلط به اعتقاد و برادری بای در راه نهادیم

و قرارمان این بود که تا به اخر مردانه باشیم

بازو به بازوی هم

                      یکی برای همه

                                         همه برای تعالی

رویا هایمان قله های دور بود

و میعادمان اینکه کم نگذاریم

بس بال گشودیم"نگزیدیم کلاغ بودن را هزاران سال زنده بر لاشه ها"

به عقاب ها چشم دوختیم

بلند بروازی اموختیم

هوای باک ستیغ کوها به سینه کشیدن را

اری انسان در نهایت شیبه رویاهایش میشود

+ نوشته شده توسط ali abdi در پنجشنبه بیست و دوم مهر 1389 و ساعت 2:19 بعد از ظهر |


Powered By
BLOGFA.COM